Een vast patroon in het landschap?
Tijdens mijn onderzoek in meer dan zestig oude kerken viel mij op dat deze vrijwel zonder uitzondering op energiebanen zijn gebouwd.
Dat bracht mij op een nieuwe vraag: lopen deze banen ook buiten de kerken door, in het landschap?
Op mijn eigen land vond ik een patroon dat zich steeds opnieuw leek te herhalen, telkens op dezelfde afstand. Wat begon als onderzoek in oude kerken, groeide zo uit tot een bredere zoektocht naar magnetische banen in het landschap en de natuur.
Gaandeweg ontdekte ik steeds meer sporen in het landschap die volgens mijn metingen met deze banen samenhangen.
Wat is dit patroon, hoe ver strekt het zich uit en wat bevindt zich op deze banen?
Dat is precies wat ik op deze website verder onderzoek en met je deel. Niet als wetenschappelijk project, maar als uitnodiging om met een open blik te kijken, zelf te ervaren en mee te denken.
Een patroon dat verder reikt
In Nederland liggen de magnetische banen volgens mijn metingen ongeveer 103 meter uit elkaar en lopen ze vrijwel exact van west naar oost.
Ook op andere plaatsen kwam ik dezelfde structuur tegen. In Italië mat ik kleinere afstanden, rond de 99 meter. Dat bracht mij op de gedachte dat de onderlinge afstand mogelijk samenhangt met de plaats op aarde.
Mijn theorie is dat deze banen onderdeel zijn van het magnetische systeem rond onze planeet.
Maar vooral wat zich op die banen bevindt, maakte mij nieuwsgierig.
De vreugde van het kijken en begrijpen is het mooiste geschenk van de natuur.
Albert Einstein
Wat bevindt zich op de banen?
Tijdens het onderzoek kwamen steeds opnieuw bijzondere verbanden met het landschap naar voren.
Over Lucas
Achter dit onderzoek staat Lucas de Groot uit Epe.
Wat begon met nieuwsgierigheid en het werken met een wichelroede tijdens zijn jaren als biologische boer, groeide uit tot jarenlang onderzoek naar oude kerken, grafheuvels, bomen en energiebanen in het landschap.
Niet alle vragen zijn beantwoord.
Juist daarom gaat hetonderzoek verder.
